O Małopolsce trudno pisać bez lekkiego uśmiechu, bo to jeden z tych regionów, które wciągają człowieka jak dobra opowieść — niby znana, a jednak za każdym razem odkrywa się w niej coś nowego. To miejsce, gdzie poranne mgły nad dolinami wyglądają jakby ktoś delikatnie rozlał mleko, a stare miasta i wsie wciąż potrafią opowiadać historie, jeśli tylko da się im chwilę ciszy. Małopolska jest wyjątkowa nie dlatego, że tak mówią foldery turystyczne, ale dlatego, że naprawdę łączy w sobie to, co w Polsce najpiękniejsze: krajobrazy, kulturę, smak i ludzką serdeczność. To region, do którego wraca się nie z obowiązku, ale z potrzeby serca. Gdy Twoje serce skradnie Małopolska, to bardzo ciężko jest z niej wyjechać. Tak właśnie jest ze mną.